Erdere tentoonstelling

CAP, 40 jaren,

en echte en virtuele beelden

De CAP [Cercle d’Art Prospectif ] is een groep kunstenaars die sedert 1972  samenwerken en bestaat uit Jacques Lizène, Pierre Courtois, Pál Horváth, Jacques-Louis Nyst, Gilbert Herreyns, Jacques Lennep en Jean-Pierre Ransonnet. De tentoonstelling beschrijft 40 jaar gezamenlijke creatie , in het teken van het experiment en van de relationele theorie : een concept gebaseerd op structuren, netwerken en uitwisselingen . De expositie toont  videowerken, prenten, foto’s en teksten.


 

De « historische » periode van de CAP (Cercle d'Art Prospectif) loopt van 1972 tot 1982. Tijdens dit decennium onderging de kunst ingrijpende veranderingen, die haar tot op vandaag beïnvloeden. De kunstenaars van de CAP namen actief deel aan het onderzoek en de vernieuwingen in de kunst van de jaren 1970.

Na 1982 manifesteerden de leden van de CAP zich nog steeds samen, maar minder vaak.
In de schoot van deze groep werden de principes geformuleerd van een relationele kunst, die de motivatie was van hun onderzoek.

Deze kunst vereist het in de praktijk brengen van drie types van relaties: de structurele relatie (een « open » morfologie van het kunstwerk), de verhaal-relatie (elk werk vertelt een verhaal) en de sociale relatie ( belang van de toeschouwer en van de sociale betrekkingen).

Reëel en virtueel zijn dus nauw verbonden in de creaties van de CAP. Het Centre de la Gravure et de l’Image imprimée van La Louvière heeft dit goed begrepen en organiseert ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van de stichting van de CAP een tentoonstelling met dit thema. Elke 
« permanente » kunstenaar van de « Cercle d’art prospectif », krijgt de gelegenheid, in een voor hem gereserveerde ruimte, niet enkel werk te tonen uit de beginperiode van de CAP, maar ook meer recente en zelfs actuele werken, waarin een relationele lectuur en het gebruik van netwerken aan de basis liggen.

De kunstenaars van CAP maakten vaak gebruik van allerlei soorten gedrukte media, en op zeer gevarieerde dragers : papier, plastic, textiel of keramiek, en op uiteenlopende formaten, evenals posters en kunstenaarsboeken.

Deze gedrukte uitgaven werden dikwijls gelinkt aan videowerken (waarvan CAP de pionier was in België), informatica,  performances of acties. Kortom, het betrof een plastisch en vormelijk universum waar, volgens de relationele principes en de sedertdien bekende woorden van Jacques Lennep, de 
« relatie » belangrijker is dan het « medium ».*

In het midden van de tentoonstelling bevindt zich een documentair gedeelte dat eraan herinnert dat de CAP, ontstaan in het grensgebied van het modernisme en de postmoderne strekkingen, resoluut de weg heeft getoond naar een nieuwe kunstvorm, gebaseerd op structuren, netwerken en uitwisselingen. Iets dat ongetwijfeld meer is dan kunst : bijna « een nieuw wereldbeeld».

Kunstenaars waarvan werk wordt getoond zijn de permanente leden van de CAP : Pierre Courtois, Jacques Lizène, Jacques Lennep, Jacques Louis Nyst, Jean-Pierre Ransonnet, evenals twee artiesten die de CAP kort na de start verlieten: Gilbert Herreyns en Pál Horváth.

* nvdv : « le rapport l’emporte sur le support » in het Frans.

24 kunstwerk

in de collectie